header-dinuovo-mlodziez

Adolescent Psychotherapy

Adolescencja i wczesna dorosłość to czas, w którym młody człowiek jest w sposób szczególny narażony na szereg konfliktów i wyzwań natury biologicznej, psychologicznej i społecznej. Najważniejszym zadaniem rozwojowym tego okresu życia jest poszukiwanie własnej tożsamości, niezależności oraz budowanie właściwych relacji z rodzicami i najbliższym otoczeniem. Dokonujące się w tym okresie w gwałtownym tempie przeobrażenia, zarówno w sferze biologicznej, poznawczej, jak i emocjonalnej, mogą wiązać się z wystąpieniem zaburzeń równowagi psychicznej, lękami, konfliktami moralnymi – krótko mówiąc: z chaosem w wewnętrznej strukturze psychicznej nastolatka. Pomoc psychologiczna skierowana do adolescentów to z jednej strony wsparcie w przezwyciężeniu kryzysów rozwojowych właściwych dla tego okresu życia, a z drugiej – leczenie już istniejących lub rozwijających się dysfunkcji i zaburzeń osobowościowych oraz wynikających z nich objawów, takich jak stany depresyjne, lęki, czy problemy z jedzeniem.

Czym jest psychoterapia skierowana do młodzieży?

Czas dojrzewania to moment, kiedy zapoczątkowane we wczesnym dzieciństwie wzorce relacji z zewnętrznym i wewnętrznym światem nabierają właściwego kolorytu i utrwalają się w umyśle nastolatka. Te pierwotne struktury, jeśli zostały zbudowane w sposób nieprawidłowy, a następnie zintensyfikowane i uwewnętrznione, mogą w niektórych przypadkach stanowić początek rozwijających się zaburzeń osobowości.

Psychoterapia skierowana do młodzieży to w dużej mierze pomoc nastolatkowi w rozumieniu jego rzeczywistości wewnętrznej, jak również leczenie symptomów i objawów nieprawidłowo rozwijających się procesów myślenia i odbierania świata, relacji interpersonalnych oraz obrazu własnej osoby.

Znaczącym aspektem w terapii młodzieży jest jednoczesna współpraca z rodzicami, w trakcie której psychoterapeuta staje się łącznikiem w rozumieniu potrzeb młodego pacjenta a wymaganiami stawianymi mu przez opiekunów. Współdziałanie z rodzicami ma najczęściej charakter psychoedukacyjny i wspierający ich w postępowaniu z dzieckiem w środowisku domowym, a nie jest wspólną terapią opiekunów i dziecka, jak to ma miejsce chociażby w nurcie terapii systemowej.

Wskazania do terapii indywidualnej młodzieży

  • zaburzenia rozwoju emocjonalnego i społecznego (agresja, impulsywność, wycofanie i nieśmiałość, niecierpliwość, nadpobudliwość, wewnętrzny niepokój)
  • duża chwiejność emocjonalna, częsta zmienność nastroju, zaniżone poczucia własnej wartości
  • zaburzenia zachowania (zachowania antyspołeczne i agresywne),
  • poczucie rutyny i nudy, negatywizm
  • trudności związanych z sytuacją rodzinną, np. rozwód rodziców, zmiana miejsca zamieszkania, choroba, pierwsza miłość i zawód miłosny
  • trudności w nauce (lęki szkolne, strach przed oceną, problemy z koncentracją)
  • zaburzenia nerwicowe (natręctwa, zaburzenia psychosomatyczne, fobia szkolna)
  • zaburzenia depresyjne (obniżony nastrój, myśli samobójcze)
  • zaburzenia jedzenia

Czy psychoterapia psychodynamiczna jest skutecznym sposobem leczenia?​

Jak wskazują wyniki wielu badań, psychoterapia psychodynamiczna jest skuteczna w leczeniu szerokiego spektrum zaburzeń i dysfunkcji: zaburzeń osobowości, zaburzeń depresyjnych, lękowych i nerwicowych, zaburzeń psychosomatycznych, zaburzeń odżywiania. W porównaniu do innych podejść psychoterapeutycznych, techniki terapii psychodynamicznej umożliwiają nie tylko ograniczenie lub ustąpienie dręczących objawów, ale przede wszystkim trwałą poprawę w funkcjonowaniu osobistym i społecznym. Ten rodzaj wsparcia psychologicznego może być ponadto narzędziem procesu rozwoju osobowości i przyczynić się do znacznej poprawy jakości życia. Na skuteczność terapii, oprócz umiejętności, wiedzy i osobowości terapeuty, duży wpływ ma motywacja pacjenta, systematyczność i regularność w uczęszczaniu na sesje terapeutyczne, gotowość do przyjęcia zmian oraz ogólne zaangażowanie pacjenta w proces terapeutyczny.